Andrzej Bogusław Wąsek

Andrzej Bogusław Wąsek urodził się 19 listopada 1943 roku w Biłgoraju. Był wybitnym polskim prawnikiem, profesorem nauk prawnych, specjalizującym się w prawie karnym i postępowaniu karnym. Swoją karierę naukową związał z Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, gdzie kierował Zakładem Prawa Karnego Porównawczego, a także wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Studia prawnicze odbył w latach 1960-1965 na UMCS i Uniwersytecie Warszawskim. Od 1965 roku pracował w Katedrze Prawa Karnego i Kryminologii UMCS. W 1970 roku obronił pracę doktorską na temat odpowiedzialności karnej za nieprzeszkodzenie przestępstwu, która zdobyła I nagrodę w konkursie miesięcznika "Państwo i Prawo". W 1975 roku przedstawił pracę habilitacyjną o współsprawstwie w polskim prawie karnym, również nagrodzoną. W 1986 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1992 profesora zwyczajnego.

Od 1995 roku kierował Zakładem Prawa Karnego Porównawczego, pierwszą w Polsce jednostką badającą zagraniczne prawo karne, przekształconą później w Katedrę. W latach 1982-1997 wykładał na KUL. W 1997 roku został sędzią Sądu Apelacyjnego w Lublinie, a w 2000 roku był delegowany do Sądu Najwyższego. Uczestniczył w pracach nad Kodeksem karnym z 1997 roku oraz przewodniczył Komisji do Spraw Reformy Prawa Karnego przy Prezydencie RP.

Był autorem ponad 200 publikacji naukowych w wielu językach, członkiem PAN i licznych towarzystw naukowych. Otrzymał wiele odznaczeń, w tym Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 24 września 2003 roku w Lublinie i został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej.