Stanisław Pintal

Stanisław Pintal urodził się w 1894 roku w Biłgoraju, w rodzinie robotnika. Od 1904 roku pracował jako wyrobnik, a w 1910 roku ukończył dwuklasową szkołę w Zwenigródce. W styczniu 1915 roku został powołany do rosyjskiej armii i brał udział w I wojnie światowej.

W 1917 roku uczestniczył w rewolucji lutowej, a w czerwcu tego samego roku wstąpił do SDPRR(b). Brał udział w rewolucji październikowej w Piotrogrodzie. W 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej i walczył na Froncie Zachodnim, a także pracował w Komisariacie Polskim przy Ludowym Komisariacie Narodowości RFSRR.

Od września 1919 roku był pełnomocnikiem Wydziału Politycznego 12. Armii, a następnie komisarzem ds. polskich obwodu zachodniego. W styczniu 1920 roku wstąpił do Czeki i zajmował różne stanowiska, w tym szefa Wydziału Specjalnego 8. Dywizji Piechoty i Wydziału Informacyjnego 16. Armii. W latach 1921-1922 był szefem Sekcji Tajno-Operacyjnej i zastępcą przewodniczącego Czeki Białoruskiej SRR, a od 1923 do 1924 roku przewodniczącym GPU Białoruskiej SRR.

Następnie pracował w centralnych strukturach OGPU, kierując Wydziałem Specjalnym. W latach 1932-1935 studiował w Wojskowej Akademii Obrony Chemicznej. Od 1936 roku był szefem Zarządu NKWD obwodu południowokazachstańskiego. W 1937 roku został aresztowany i stracony pod zarzutem przynależności do Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1956 roku został pośmiertnie zrehabilitowany.